แม้การหลงป่าในละคร จะสะท้อนช่วงชีวิตในเวลานี้
แต่ทางออกสำหรับละครคงเป็นเรื่องที่น่ายินดี
แต่ในชีวิตจริง การหลงวนเวียนอยู่ลำพัง เป็นเรื่องที่ยากในการตัดสินใจมาก
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เร็ว แรง เกินกว่าจะทำใจรับได้ แต่ฉันยังคงเป็นคน
หรืออาจจะสัตว์ ซึ่งไม่อาจแยกประเภทได้
ยังคงมีความเห็นแก่ตัว เกินกว่าที่จะมองเห็นความทุกข์ของคนอื่น
สิ่งที่ถูก กับ สิ่งที่ใจต้องการยังคงขัดแย้ง
ในหัวยังคงวนเวียนหาคำตอบที่ถูกต้องและตรงใจ
จะทำยังไง ทางออกควรเป็นยังไง
... ค่อย ๆ คิดนะ ใจเย็น ๆ ...
ฉันจะเดินออกจากป่านี้ยังไง ช่วยฉันที